Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

ΑΣ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΓΚΡΑΦΙΤΤΙ

ΑΣ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΓΚΡΑΦΙΤΤΙ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΜΑΣ:
ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΟΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
«ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ»!!!

Του Γεωργίου Ελ. Χατζιδάκη
Διευθυντή Fulfill Contacts και Guerilla Marketing
Συμβούλου Επικοινωνίας
GiorgosHatzidakis @ facebook
HatzidakisGiorg @ twitter
Γιώργος Χατζιδάκης @ linkedin

Ανήκω σε μια τυχερή γενιά!! Όχι απλά γιατί ήμασταν οι τελευταίοι που μεγάλωσαν πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, αλλά και για πιο απλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι ότι έβλεπα την πόλη μου σχετικά καθαρή, τους τοίχους των ωραίων ή και όχι τόσο ωραίων κτηρίων, στα χρώματά τους.
Μια βόλτα σήμερα στις περισσότερες συνοικίες των Αθηνών (και όχι μόνο) θα σας τρομάξει. Πού βρέθηκε τόσο μίσος και ποιός το ξέρασε πάνω στους τοίχους μας; Πώς να μη δηλητηριάζεται η ψυχολογία των παιδιών, αλλά και όλων μας, όταν σε κάθε βήμα βλέπουμε μηνύματα που η σημασία τους κυμαίνεται από το σιχαμερό στο καθυβριστικό; Πώς να μη νιώθουν οι σχεδόν κατακτητές-μετανάστες ότι οι περιοχές τους ανήκουν, αφού γράφουν ότι θέλουν ακόμη και στη γλώσσα τους; Πώς να μη τρομάζουν οι τουρίστες, βλέποντας εικόνες που αρμόζουν μόνο σε γκέτο;
Η αδράνεια των «υπευθύνων» μας έχει οδηγήσει στο να συζητάμε σήμερα για ανακατάκτηση των συνοικιών μας και οι σύγχρονες Κόκκινες Μηλιές, Β.Ήπειροι και Κύπροι να είναι ο Κολωνός, η Κυψέλη και τα Πατήσια!!!

Κι όμως υπάρχουν απλές κινήσεις που μπορεί να κάνει ο καθένας μας για να προστατέψει, έστω ελάχιστα, την εικόνα της πόλης. Μαζί μπορούμε να δώσουμε ένα σοβαρό μήνυμα σε όλους, ότι είμαστε ακόμη εδώ, ότι αρκετά ανεχτήκαμε από τα πολιτικοποιημένα γκρουπούσκουλα (νεολογισμός απείρου κάλους αυτή η λέξη…), από τους ανεγκέφαλους χούλιγκανς και από κάθε άλλη ομάδα που λυμαίνεται τις ζωές μας, τις πόλεις μας και τους τοίχους μας.

Η λύση είναι απλή, ανώδυνη και σχετικά οικονομική: με ένα πινέλο, με λίγο χρώμα και λίγη διάθεση, μπορούμε κάθε μέρα να σβήνουμε όλα αυτά τα συνθήματα. Ας μην είναι κάθε μέρα, ας είναι κάθε Σάββατο ή κάθε Κυριακή. Λίγο διαθέσιμο χρόνο έχουμε σίγουρα όλοι για να εξαλείψουμε ένα μικρό μέρος της ασκήμιας που μας κατακλύζει. Εγώ προσωπικά το εφαρμόζω εδώ και χρόνια και έχω δει αποτελέσματα σε όλα τα επίπεδα:
Ø      Οι θρασύδειλοι με τα γκράφιττι έχουν λάβει το μήνυμα και πλέον αποφεύγουν να γράφουν στους τοίχους μου (κι ας είμαι σε γωνιακό στη Χαριλάου Τρικούπη στα Εξάρχεια)
Ø      Εγώ ο ίδιος, βλέποντας τη διαφορά, νιώθω καλύτερα κάθε φορά που φτάνω στο χώρο μου.
Ø      Οι καλεσμένοι μου το σχολιάζουν πάντα θετικά


Μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά,
μπορούμε ακόμη «να γίνουμε η διαφορά»
(ε, να μη χρησιμοποιήσω κι εγώ
το χιλιοειπωμένο αφορισμό του Γκάντι;;;).
Από τον καιρό του «τοίχου που είχε τη δική του ιστορία»
ο Φασισμός έχει αλλάξει πρόσωπο. Τώρα λέγεται χουλιγκανισμός, αναρχία, προοδευτικότητα και όποιον άλλο μανδύα ενδύονται αυτοί που ετσιθελικά ρυπαίνουν τους τοίχους μας με μηνύματα βίας, μίσους, καταστροφής ή απλά κατοχής. Εμείς διαλέγουμε αν θα αντισταθούμε…

2 σχόλια:

  1. Και για να προλάβω αντιδράσεις περί μη κατανόησης νέων φαινομένων, να τονίσω ότι σαφώς αναγνωρίζω την αισθητική αξία κάποιων γκράφιττι που όντως αποτελούν έργα "αστικής" τέχνης. Ως δηλωμένος λάτρης των κόμικς και δη δημιουργών όπως οι Frank Miller, Neil Gaiman, Alan Moore κ.ο.κ., δε θα μπορούσα παρά να το αναγνωρίζω. Αυτά τα οποία πρέπει να εκλείψουν, είναι τα ρυπαρά μηνύματα, αραβουργήματα ή φυλετικά (tribalistic) που οριοθετούν περιοχές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ Γιώργη...Σήμερα είδα το άγαλμα του Βενιζέλου στο Πάρκο "Ελευθερίας" και κάτι έσπασε μέσα μου...Αλλά άντε να ψέξεις την πιτσιρικαρία ή να προσπαθήσεις να τους μιλήσεις...έχει να πέσει γιούχα...τι να πω...ας κρατήσουμε μια νότα αισιοδοξίας για την επόμενη γενιά από αυτήν του Πολυτεχνείου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή